close
تبلیغات در اینترنت
اجرا برای صندلی های خالی
بیرجند خبر

پشتیبانی آنلاین

تقویم شمسی

تبلیغات

آمار سایت

  • افراد آنلاین : 3
  • بازديد امروز : 185
  • بازديد ديروز : 236
  • آي پي امروز : 22
  • آي پي ديروز : 27
  • ورودی امروز گوگل : 0
  • ورودی گوگل دیروز : 2
  • بازديد هفته : 786
  • بازدید ماه : 2,882
  • بازدید سال : 34,770
  • كل بازديدها : 101,212
  • ای پی شما : 54.167.15.6
  • مرورگر شما :
  • سیستم عامل :
  • كل کاربران : 0
  • كل مطالب : 268
  • كل نظرات : 1
  • امروز : پنجشنبه 22 آذر 1397

اطلاعات کاربری

عضو شويد
فراموشی رمز عبور؟

نام کاربری :
رمز عبور :


عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد

آخرین عناوین

_این روزها پرده صحنه تئاتر کنار که می رود بازیگران به جای تماشاگر با صندلی های خالی سالن روبه رو می شوند که این مسئله در کنار مواردی از جمله نبود سالن تخصصی برای تئاتر، امکانات و... باعث بی رغبتی هنرمندان تئاتر و انزوای آن ها شده است.
هنرمندی با 20سال سابقه کار در حوزه تئاتر از غربت این هنر بین مردم حرف می زند و می گوید: هنوز برای تماشای تئاتر و استفاده از کاربردهای آموزشی آن در استان فرهنگ سازی نشده است.
وی که نمی خواهد نامش عنوان شود معرفی تئاتر توسط مسئولان را نوعی حرمت گذاشتن به هنرمندان می داند ومی افزاید: فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سالنی در اختیار هنرمندان قرار می دهد که حتی باجه فروش بلیت ندارد پس چطور می توان انتظار داشت مردم با این هنرآشنا شوند. به گفته وی، گاهی اوقات در اجرای عمومی با صندلی های خالی سالن روبه رو می شویم و از 20 تماشاگر 15نفر هنرمندان این حوزه هستندو مردم استقبالی از تئاتر نمی کنند.
وی که معتقد است اول باید تئاتر جایگاهش را بین مردم پیدا کند تا نویسندگان به جایگاه واقعی شان دست یابند، ادامه می دهد: یک نوشته هنری تا به مرحله اجرا نرسد دچار نقص است و جایگاهی بین مردم ندارد و باید همه عوامل و گروه های تئاتر در کنار هم برای جذب مردم به این هنر کمک کنند. 
امید به جشنواره ها
«گروه های تئاتر فقط به امید شرکت در جشنواره ها زنده هستند و فاصله زیاد تا مرکز، نبود امکانات در سالن های تئاتر و جذب نشدن مخاطب از دیگر مشکلاتی است که سر راه گروه های تئاتر قرار دارد.» او با گفتن این جمله توضیح می دهد: هنرمندان حوزه تئاتر در دایره جشنواره ها محصور شده اند و مسئولان هم بیشتر اوقات به آمار جشنواره ها استناد می کنند، هر چند استان در حوزه تئاتر بیشتر از آنچه که اجرا می شود توان دارد اما در سال جاری به دلیل کمبود بودجه از بین 15کار اجرا شده فقط 7 اثر برای جشنواره پذیرفته شد. وی می گوید: از آنجا که برای اجرای مداوم تئاتر در یک مکان ثابت از طرف اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی برنامه ریزی نمی شود مردم به دلیل آگاه نبودن، استقبالی از اجرای تئاتر نمی کنند، علاوه بر آن؛ برنامه ای برای اجرای دایمی تئاتر انجام نشده است و هنرمندان و مسئولان در میانه راه خسته شده اند به همین دلیل در جذب مخاطب موفق نبوده ایم.
به گفته وی، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکنون حتی با یک تیم هنری قوی در حوزه تئاتر قراردادی منعقد نکرده و در بحث آموزش هم دوره ای در سه سال گذشته برگزار نشده است.
وی با بیان این که نویسنده های توانمندی در استان حضور دارند، اضافه می کند: چنانچه این افراد حمایت شوند می توان به جذب مخاطب و پررنگ تر شدن اجراها امیدوار بود. وی تاکید می کند: هر نمایشی نباید روی صحنه برود، باید متون نمایشی مخاطب پسند باشد تا مردم با تئاتر آشتی کنند در حالی که برخی نمایشنامه های جشنواره ای به اصرار فرهنگ و ارشاد روی صحنه می رود و برای عموم اجرا می شود.
غفلت از تاثیر تئاتر 
به گفته وی، شاید مسئولان برای فرهنگ سازی در زمینه رفع آسیب های اجتماعی هزینه کنند اما از تاثیرگذاری تئاتر در این زمینه غافل شده اند.
وی معتقد است حتی در برنامه های صدا و سیما رد پای هجو دیده می شود و برنامه ای جذاب تولید نمی شود و اگر همین طور پیش برویم مردم به هنر و هنرمندان بی اعتماد می شوند.
او می گوید: آموزش و پرورش هم از تئاتر مدارس حمایت نمی کند چون بودجه ای برای این کار ندارد به همین علت به پرورش افراد مستعد در مدارس در حوزه تئاتر توجهی نمی شود.
او از موازی کاری برخی دستگاه ها و متولیان تئاتر هم گلایه و  اضافه می کند: بهتر است سرمایه گذاری در این مورد هدفمند ، در یک راستا وبا برنامه ریزی های منسجم انجام شود.
وی ازترک کردن تئاتر توسط  تعداد زیادی از هنرمندان ابراز نگرانی می کندو می گوید:باید هرروز حلقه هنرمندان این حوزه را گسترش داد اما هنرمندان به دلیل مشکلات از این هنر فاصله می گیرند.
 نبود برنامه منسجم 
هنرمند دیگری که از سال 54فعالیت در این حوزه را از کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شروع کرده است، ادامه می دهد: با شرکت در کلاس های آموزشی آفرینش های ادبی کانون پرورش فکری، با تبدیل قصه ها به نمایش پرداختم و بعد در جشنواره های مختلف تئاتر شرکت کردم.
«شریفی» می افزاید: از آنجا که هیچ فردی به فکر ایجاد تحول در تئاتر نیست مشکلات تئاتر استان بیشتر مربوط به حوزه نرم افزاری است، به علاوه تئاتر بیشتر به مناسبت های مختلف و برای شرکت در جشنواره ها اجرا می شود و برنامه طولانی مدتی در این مورد تدوین نشده است. به گفته وی، تعداد کمی سالن برای اجرای تئاتر وجود دارد که چند منظوره است، مکان مناسب و ثابتی به عنوان تئاتر شهر هم در نظر گرفته نشده تا مردم از آن مطلع باشند به همین دلیل فقط ذوق و علاقه هنرمندان را زنده نگه داشته است.
جای خالی نقد
وی به رودر رو نشدن و فرار مخاطب از صحنه تئاتر اشاره می کند و می گوید: از آنجا که اتفاق خاصی برای جذب مخاطب نشده بنابراین نقد سازنده ای انجام نمی شود به همین دلیل تئاتر جایگاهش را بین عموم به دست نیاورده است.
وی تاکید می کند: باید کارناوال فرهنگی برای معرفی تئاتر راه بیفتد نه آنکه تئاتر در پستوها رشد کند و چنانچه این روند ادامه یابدهیچ امیدی به رشد تئاتر در استان نباید داشت. 
وی بر نبود فضای نقد در تئاتر استان اشاره می کند و می گوید: نقد تئاتر به صورت مستدل انجام نمی شود و فضای تبلیغاتی در شورای فرهنگ عمومی هم تعریف نشده به همین دلیل هنرمند به دلیل هزینه های مالی تبلیغ، قید ارتباط با مخاطب را  می زند. 
به گفته وی، در بیرجند یک خانه هنر مطلق برای هنرمندان تئاتر وجود ندارد و آموزش هم به صورت مقطعی و بدون برنامه ریزی است در حالی که حتی برای افراد آموزش دیده هم جایگاهی تعریف نشده است. تئاترها فقط برای اجرا در جشنواره اجرا می شود چون فقط آمار در جشنواره مهم است اما تئاتر هنر نفس به نفس و رویارویی با مخاطب است و تا این ارتباط شکل نگیرد نمی توان به پیشرفت آن امید داشت.
فضای بی حمایتی 
وی می افزاید: دوره طلایی تئاتر بیرجندو قاین مربوط به زمانی است که هنرمندان با تکیه بر دانش و دانسته هایشان سختی ها را تحمل کردند اما حالا ازبس به درو دیوار خورده و حمایت نشده دیگر خسته اند و برای دل خودشان فعالیت می کنند. به گفته وی، گروه های جدید هم به شکل رسمی حضور دارند و هیچ اتفاق هنری خاصی در این گروه ها نمی افتد در حالی که باید هسته این گروه ها حقیقی باشد و هنرمندان ماهری حضور داشته باشند.
پذیرش مشکلات
معاون هنری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی می پذیرد که سالن های تئاتر تخصصی نیست و چند منظوره استفاده می شود.
«زمزم» می افزاید: سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان امکانات سرمایشی و گرمایشی دارد و تالار بزرگ شهر هم در حال احداث است که بخشی از فضای آن به تئاتر اختصاص دارد.
وی زمان بهره برداری از این تالار را عنوان نمی کند و ادامه می دهد: از آن جا که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی متولی ساخت این تالار است از مبلغ اعتبار هزینه شده و زمان بهره برداری اطلاعی ندارم.
وی در مورد آموزش به هنرمندان تئاتر هم می گوید: وب سایتی توسط انجمن هنرهای نمایشی برای آموزش هنرمندان طراحی شده و علاوه بر آن تفاهم نامه ای برای همکاری در این زمینه با آموزش و پرورش، محیط زیست و بهزیستی برای آموزش افراد علاقه مند به نمایشنامه نویسی، بازیگری و... بسته شده است.
وی توضیح می دهد: برای معرفی تئاتر به عموم مردم تئاتر و جشنواره های مختلف اردیبهشت هر سال برگزار می شود و اساتیدی از کشور هم برای آموزش حضور دارند اما به دلیل بالابودن هزینه دعوت از اساتید کشوری، بیشتر از استادهای هم استانی استفاده می شود.
وی می گوید: برای اجرای تئاتربه طور مداوم از طرف فرهنگ و ارشاد به انجمن هنرهای نمایشی اعلام آمادگی شده است و فضای سالن گلبانگ را می توان برای اجرای تئاتر شهر با همه امکانات در اختیار گروه ها قرار داد.
وی با اشاره به نبود اعتبار کافی در حوزه تئاتر اضافه می کند: این مشکل باعث شده که هنرمندان تئاتر به گیشه روی بیاورند و تئاترهای جشنواره پسند اجرا نکنند تا به ذائقه مخاطب خوش بیاید.
او معتقد است اگر چه فرهنگ و ارشاد اسلامی در حد توان زیرساخت ها را آماده کرده اما هنرمندان تئاتر استان به دلیل زمانبر بودن و هزینه های بالا کمتر به سمت اجرای عمومی گام برداشته اند.
وی با اشاره به برگزاری جشنواره ها از طرف دستگاه های اجرایی مختلف می گوید:چنانچه اعتبار باشد هر سال هر دستگاه اجرایی یک جشنواره برگزار می کند.
وی در مورد نبود نقد در جشنواره ها توضیح می دهد: در جشنواره های استانی از داوران غیر بومی استفاده می شود اما خود هنرمندان هم نقدپذیر نیستند و چون امسال هم تمایلی به نقد در جشنواره قاین نداشتند نقدی انجام نشد.